Marijtje van der Horst

tweede druk van 'de dood legt Liefde bloot'

2011-08-09T09:58:00.011+02:00

'de dood legt Liefde bloot' krijgt een tweede druk!

(afbeelding- de geheel opengeklapte omslag; voor-en achterkant en flappen)

Dit najaar verschijnt er een tweede druk van 'de dood legt Liefde bloot' bij uitgeverij Altemira-Becht, Gottmer groep in Haarlem.
Ik ben er heel blij mee, zo krijgt het boek de status van een 'echt boek', uitgegeven door een echte uitgeverij. Raar dat dat zo werkt, gevoelsmatig, dat het dan pas een echt boek lijkt te zijn geworden.
De eerste druk heb ik, vanuit mijn ontwerpstudio, zelf uitgegeven. Er was destijds wel een kunstboekenuitgeverij geïnteresseerd om het op de markt te brengen, maar gaandeweg de gesprekken erover voelde ik dat ik het helemaal zelf moest doen. Zo alleen kon het de vorm krijgen die ik wilde, kon ik de twee soorten papier kiezen, kon ik er net zoveel afbeeldingen inzetten als zich voordeden. Natuurlijk speelde geld een rol, maar toch ook helemaal niet, het was beschikbaar en dit moest gebeuren.het wilde buiten mij om.
Hoe schitterend is het dan als een echte uitgever er wat in ziet, de betekenis inziet, naast een commercieel belang. Ik dank Chris van Gelderen voor zijn blik en het antwoord dat hij erop geeft; de ruimte te geven aan 'de dood legt Liefde bloot'.

De tweede druk heeft een andere cover, de kleur van de rug en achterkant is iets aangepast; lichter en in overeenstemming met de afbeelding op de cover. Chris wilde een ander portretje. We waren het snel eens. Simone Meesters heeft de aanpassingen gedaan, het is een feest met haar te werken. Cor van Bommel deed zijn best het juiste papier te vinden en zette zijn jarenlange expertise in. Ik bedank hen hartelijk voor hun aandacht en toewijding. Het dunnere papier in het hart van het boek heeft het onderspit moeten delven, er is een soort papier gebruikt, ik begrijp waarom, het was te kwetsbaar. Tegelijk was dat nu juist de reden waarom ik ervoor gekozen had. Het dunne 'bijbelpapier' is alleen gebruikt voor de, zoals we hem noemden,'sterfkatern'. Is er iets kwetsbaarders en heiligers dan sterven? Ondanks die aanpassing bleven tekst en beeld onveranderd. De woorden, zinnen, verbeeldingen gaan opnieuw 'echt' de wereld in, via Altemira-Becht/ Gottmer. Het boek is er dankbaar voor en 'so am i'.

De reacties op de eerste uitgave waren zo mooi, dat ik u daar nog even attent op wil maken. Een aantal lezers heeft hun recensie op de bol.com site gezet. Het is werkelijk ongelooflijk, ik had nooit kunnen vermoeden dat deze heel persoonlijke neerslag van een ervaring zoveel herkenning zou geven en zoveel troost kon bieden. Onontkoombaar besef ik dat het heel persoonlijke, het universele vertegenwoordigt. Dat in het bijzondere, het grote geheel te zien is. Dat we als mens elk op onze hoogst individuele wijze, het leven leven dat in ons geleefd wil worden. Het is aan ons welk antwoord we erop geven. Er wordt steeds opnieuw gevraagd 'wat is je antwoord, mens?' Is het een volledig Ja, of een tegenstribbelend NEE. Kunnen we Nee zeggen tegen iets dat er is, dat aan ons gebeurt? Kunnen we iets niet willen? Niets is wat het lijkt. Hoe kunnen we Nee zeggen? Juist door Ja te zeggen, door alles te leven, is het mogelijk wat zich voordoet te onderzoeken. Het zich uit te laten spreken en zien wat het je wil zeggen. Alles wil gehoord, gezien, en erkend worden. Het blijft zich net zolang aan ons voordoen tot het gezien is. De waarde die we aan iets geven, hangt af van het antwoord dat wij geven. De kant die we op kijken bepaalt hoe het leven eruit ziet. Alles heeft twee kanten, aan ons de keuze. Het hele leven is het leven, een half leven bestaat niet. En in Dat hele leven zijn we Een.

Er heeft zich inmiddels ook een tweede boek voorgedaan. Het is een vervolg op en een gevolg van het eerste. Ook dit gaat Altemira-Becht uitgeven. Het zal in het voorjaar van 2012 uitkomen. De opzet is hetzelfde, ook hier speelt beeld een belangrijke rol. Het drong zich net als het eerste gewoon op, ik had het klaar voor ik er erg in had, alsof je meedanst op wat er gedanst wil worden. Ik houd u op de hoogte!

expositie

2011-08-09T09:43:00.003+02:00

van 30 augustus tot 30 oktober 2011 bij de Vrije Gemeente, Johannes Vermeerstraat 19 te Amsterdam

Schilderijen, geborduurde foto's, tekeningen die in het boek 'de dood legt Liefde bloot' staan afgebeeld, zijn life te zien in het pand van de Vrije Gemeente in Amsterdam.Enkele ervan zijn op deze website te zien onder het kopje 'beeld'.
Bij de Vrije Gemeente worden lezingen met pianospel en koffie, workshops en cursussen georganiseerd. De onderwerpen zijn filosofisch, spiritueel, muzikaal, kortom alles wat optillend en inspirerend is. Kijk zelf op de website www.vrijegemeente.nl voor het programma.

lezing 'de kunst van het loslaten'

2011-01-04T10:00:00.003+01:00

6 februari 2011 in de 'Spirituele Ring' te IJmuiden 11.00 tot 13.00 uur

jouw doodgaan doet mij meer leven
jouw wijsheid
wijst mij de weg
jouw dood vertelt mij hoe te leven
elk moment
niets verloren laten gaan
jouw leven, mijn leven
niet verloren laten gaan

Op zondag 6 februari houdt Marijtje van der Horst een lezing over de kunst van het loslaten. Ze vertelt over haar ervaringen tijdens het ziekteproces en de dood van haar man en hoe zij heeft leren rouwen en loslaten, en opnieuw ten volle heeft leren leven. Er is gelegenheid om vragen te stellen en na afloop een (gesigneerd) exemplaar van het boek 'de dood legt Liefde bloot'te kopen.

Algemene gegevens
datum : zondag 6 februari 2011
tijdstip : 11.00 - 13.00 uur
locatie : atelier Marleen van den Bergh, Halkade 21, 1976 DC IJmuiden
kosten : vrijwillige bijdrage
aanmelden : info@marleenvandenbergh.nl

zie voor meer informatie de website van Marleen:www.marleenvandenbergh.nl en
www.spirituelering.eu

lezing ' de dood legt Liefde bloot'

2010-12-03T15:12:00.006+01:00

zondag 12 december 2010 - 10.30 uur bij 'de Nieuwe Mens' in Naarden.

'de dood legt Liefde bloot' - lezing/ voordracht en expositie van werk afgebeeld in het boek.

De rode draad in ons leven is de Liefde. Liefde als houvast, als richtingaanwijzer, als drager van het bestaan. Niet de dagelijkse liefde wordt hier bedoeld, niet de afhankelijke persoonlijke liefde.

Deze Liefde draagt ons en wij dragen haar. Ze toont zich in schoonheid en echtheid, in mededogen en aandacht. Als je goed kijkt en luistert, voel je haar als een stille aanwezigheid in alles, zonder begin, zonder einde. Ze toont zich in het hart van een bloem, in het vliegen van een vogel, in het gesprek met de ander, tussen regels in en tussen woorden door. Ze helpt groeien door pijn heen, verzacht en geeft kracht. Deze Liefde geeft ruimte aan wat worden wil, zegt volmondig Ja tegen het leven. Deze Liefde is het Leven.

Marijtje van der Horst ontmoette de liefde met een hoofdletter door intens verdriet heen, door zelf te sterven, aan zekerheden, aan vanzelfsprekendheden, verwachtingen, opvattingen, status en 'houvasten'.

'ik realiseer me dat ik pas echt bewust geworden ben van de Liefde in mijn hart door het streven van de liefde van mijn leven'.

Aan de hand van haar boek 'de dood legt Liefde bloot' zal Marijtje vertellen over het diepgaande proces dat zich in haar voltrok: over het door zichzelf heen vallen, zichzelf volledig kwijt zijn, over haar 'verdrietbenen', haar naamsverandering, de boodschappen van vogels, de in-en uitbraken door God, het luisteren naar binnen toe, het 'samenvallen' en het ervaren van eenheid en Liefde als allesomvattende aanwezigheid en dragen kracht.

'stilte
er is alleen nog stilte
stilte
ik luister,
vertel me over Mij'

Marijtje van der Horst - schrijver, beeldend kunstenaar, gespreksgenoot - hing haar modecarriere na 30 jaar aan de wilgen toen haar grote liefde ziek werd en stierf. Ze maakte een diepgaand innerlijk proces door. Liet zich opleiden tot biograaf en ontwikkelde de workshop:
'innerlijk kompas - in gesprek met je leven', die ze momenteel bij de Vrije Gemeente in Amsterdam geeft. Actief in haar atelier als beeldend kunstenaar, voert ze daar ook individuele 'levensgesprekken'. Daarnaast studeert ze 'Zingeving en Spiritualiteit' en werkt aan haar tweede boek waarin, hoe kan het anders, de Liefde de boventoon voert.

Zie voor informatie over plaats en entree www.werkgroepdenieuwemens.nl

2010-07-12T12:47:00.012+02:00

Agenda najaar 2010

19 september 2010 - 11.00 uur. Vrije Gemeente, Amsterdam
' Mijn hoofd weet vaak niets van wat mijn hand schrijft' ( Ludwig Wittgenstein)
Marijtje van der Horst in gesprek met Oek de Jong

Vrije Gemeente, Johannes Vermeerstraat 19, Amsterdam
voor meer info www.vrijegemeente.nl

20 september 2010 - 14.30-17.00 uur. Ingeborg Douwes centrum, Amsterdam
Bijeenkomst met Marijtje van der Horst over haar boek: 'de dood legt Liefde bloot'

' Marijtje zal over haar ervaringen vertellen en stukjes uit haar boek voorlezen, om zo te komen tot een gezamenlijke uitwisseling van ieders ervaringen met verlies, rouw en verdergaan.'

Ingeborg Douwes centrum, Sint Lucas Ziekenhuis
Locatie dependance, Jan van Galenstraat 335, Amsterdam
voor meer info www.ingeborgdouwescentrum.nl

8 oktober 2010 - 20.00 uur. Vrije Gemeente, Amsterdam
' ik realiseer me dat ik pas echt bewust ben geworden van de Liefde in mijn hart door het sterven van de liefde van mijn leven'.

Marijtje van der Horst geeft een lezing/voordracht over haar boek 'de dood legt Liefde bloot'.

Vrij toegankelijk.
Kijk op de website www.vrijegemeente.nl

11 en 25 oktober, 8 en 22 november en 6 december 2010 - Vrije Gemeente, Amsterdam
'Het Innerlijk Kompas - in gesprek met je leven'
Workshop met Marijtje van der Horst.

Gedeeltelijke tekst uit het programma:
Op een zeker moment ....
Loop je tegen de vraag op: Wie ben ik, eigenlijk? Wat wil ik, eigenlijk?
Je leven lijkt tot stilstand gekomen, er moet een stap gezet, een keuze gemaakt. Houvasten blijken illusies, Je wordt aangesproken door het leven. Wat is je antwoord, welk antwoord wil je geven?
Ga er maar aanstaan ...
Dat zijn me nogal vragen. Je kunt je heel eenzaam en hulpeloos voelen. Met wie kun je praten. Wie zou je kunnen helpen je antwoord te vinden. Het antwoord ligt in jezelf. ja, dat weet je ook wel, maar hoe vind je dat, hoe kom je erbij?

Basis en opbouw.

De basis van het programma wordt gevormd door het biografisch gesprek. De deelnemer onderzoekt zichzelf aan de hand van de eigen biografie. De vraag wie hij/zij nu eigenlijk is en waar hij/zij voor staat vormt de rode draad in het vierledig onderzoekstraject. Het afsluitende quintessensgesprek geeft nieuwe inzichten, nieuwe impulsen aan wilsbesluiten, verruimt de blik, werkt relativerend, bemoedigend en doet de rug rechten.
In het biografisch gesprek worden slechts vragen gesteld, geen oplossingen aangedragen of adviezen gegeven, de zogenaamde Socratische vroedvrouwenmethode. Door het nadenken over de vragen en het geven van antwoorden, wordt de ondervraagde zich bewust van hoe de dingen bij hem/haar in elkaar steken. Het is geen therapeutisch gesprek, er wordt geen verandering van gedrag beoogd, er is in principe geen probleem, het gaat om het bewust worden van zichzelf. Het ontdekken van wie je nu eigenlijk bent, wat je wilt en waar je voor staat. We werken met wat gezond is en maken dat sterker, er wordt goed geluisterd en gekeken naar waar het 'eigenlijk' omgaat door de gebeurtenissen en opvattingen heen.
In het programma worden naast de biografische gespreksvoering, schrijf-, fotografie- en andere thuisopdrachten gegeven waarin vanuit vier gezichtspunten naar zichzelf gekeken wordt. Zorg dus dat je tijd hebt om dat te doen. Veel deelnemers ervaren het huiswerk juist als heel belangrijk en leuk. Je leert jezelf gaandeweg kennen en ook waarderen.
Deze gezichtspunten zijn:
1. de fysieke omgeving, wonen, werken, spullen.
2.de tijdsbeleving, ritmes, gewoontes en opvattingen
3. de passies en impulsen, het enthousiasme
4.het 'ik', de eigen waarheid, idealen, autoriteit, het nee en het ja zeggen, grenzen aangeven.

We ontmoeten elkaar tweewekelijks op vijf maandagavonden van 20.00-22.0 uur in een groep van maximaal 12 personen. De tussenliggende tijd is noodzakelijk voor de doorwerking van de gesprekken en voor de thuisopdrachten.
Van harte welkom, ik kijk ernaar uit.

'Het leven wordt voorwaarts geleefd en achterwaarts begrepen' - Kierkegaard

Kijk voor meer info over data, plaats en prijs www.vrijegemeente.nl

12 december 2010 - 10.30 uur. De Nieuwe Mens, Naarden
Lezing/voordracht 'de dood legt liefde bloot'

De Nieuwe Mens, Meentweg 2, Naarden
meer info www.nieuwemens.nl

2010-05-18T09:22:00.002+02:00

artikel in Nouveau ' cultuur a la carte' onder redactie van Mariska Vermeulen -december 2009

Vreugde door verdriet
Natuurlijk kende Marijtje van der
Horst (59) vreselijk verdriet toen ze
haar grote liefde Hein verloor. Maar
ze ontdekte er ook een nieuw soort
liefde door. Ze schreef er een openhartig en aangrijpend
boek over: De dood legt Liefde bloot.
Wat was voor jou de grootste eyeopener na Heins dood?
“Je denkt dat je het niet overleeft als je iemand kwijtraakt.
Maar de paradox is dat je je daarna zo veel rijker voelt,
omdat je van binnenuit verandert. Dat heeft niets met de
buitenwereld te maken. Hoeveel mensen denken niet: als ik
die baan of man maar krijg, dan wordt alles beter. Maar juist
als je alles verliest, vind je rijkdom in je binnenleven.”
Hoe zie je die rijkdom? “Je kunt daar niet veel voor doen,
maar je moet je niet verzetten. Als je blijft herhalen dat het
verschrikkelijk is om weduwe te zijn, kom je niet verder.
Als je denkt: wat leer ik hiervan, dan kom je achter een
waardevolle levenservaring. Door diep verdriet krijg je zicht
op diepe vreugde. Heel paradoxaal, maar waar.”
Hoe krijg je zicht op die vreugde? “Je hebt geen keus, ik
kon gewoon niet meer, dus ik moest het verdriet loslaten.
Toen kwam er ruimte voor vreugde. Je moet je blik ervoor
openstellen. Een hartvormige aardappel bijvoorbeeld was
voor mij een dikke vette knipoog van het onzichtbare.”
Waarom lach je als je dit vertelt? “ Omdat het mij nog
steeds verwondert en frappeert. Ik ben alleen en ben door
een vreselijk gemis en verdriet gegaan. Maar nu ik twee
jaar verder ben, kan ik Heins dood als een cadeau van het
leven ervaren – net als dat hij 21 jaar deel uit heeft gemaakt
van mijn leven. Het was onzinnig om te denken dat Hein
tot mijn dood bij mij zou blijven. Niks in het leven kun je
vasthouden, alleen jezelf.”
Marijtje van der Horst was voorheen bekend als modeontwerpster
Marijke Mulder. Zie www.marijtjevanderhorst.nl.

2010-05-18T09:15:00.002+02:00

recensies 'de dood legt Liefde bloot'

Prachtig beschreven en verbeeld in al z'n volheid van rouw
2 maart 2010 | Door: mkuiperi | 50-59 jaar| den haag
Dit is waar het leven over gaat en waar we allen vroeg of laat in meer of minder rauwe vorm mee te maken krijgen.
Ik vond het heel prettig om te lezen omdat ze heel open schrijft, persoonlijk, intiem zelfs, intelligent, zoekend, maar geen moment dramatisch, belerend of verlegen makend.
Heldere boodschap, Rijk geillustreerd, Volledig, eerlijk, niets uit weg gaand, ontroerend, liefdevol

Met liefde vormgegeven
17 januari 2010 | Door: Birgitta de Vos
Heel mooi hoe Marijtje in woord en beeld een zeer aangrijpende en transformerende ervaring in dit boek heeft neegezet! Prachtig hoe ze zonder terughoudendheid zichzelf laat zien en gedurende het proces veranderd. Hoe ze de laatste weken van Hein met ons deelt, zonder zich in te houden.
En prachtig hoe ze in het verlies van haar grote liefde de ware liefde ontdekt. Een liefde zonder voorbehoud, zonder voorwaarden. Een boek met liefde vormgegeven. Prachtig.
Prachtig

Draagkracht
9 januari 2010 | Door: frederika | Doetinchem
Met ontroering gelezen. Een prachtig boek, heel fijngevoelig geschreven.
Je beleeft het hele proces van afscheid nemen en rouwverwerking van binnenuit mee. Je mag de hele innerlijke rijkdom van de schrijfster delen, haar kracht ondanks de zwaarte van het verlies. Dat vind ik de sterke kant van dit boek.
Het is de innige verbondenheid van de schrijfster met haar man (ze spreekt over 'tweelingzielen')
die haar door het hele rouwproces draagt en de basis blijft vormen van haar nieuwe leven.
Voor iedereen die dit herkent is dit boek een aanrader.
Voor mij het mooiste boek dat ik over rouwverwerking heb gelezen.
Rijk geillustreerd, leest makkelijk

een boek om te koesteren
3 januari 2010 | Door: liabiesheuvel | 50-59 jaar| Nieuwendijk
Het boek is een schat vol prachtige woorden en beelden. Een boek om te ruiken, te kijken, te strelen, te lezen en vooral te beleven. Woorden en beelden die doordringen in je ziel.....
Een prachtig boek vol schoonheid voor en over het leven, een boek vol troost en liefde, een boek vol Licht over alle grenzen heen.
Lia
Rijk geillustreerd, Volledig

zielsverbeelding
21 november 2009 | Door: Lien | 40-49 jaar
Heel heel fijn boek. Je kan het eigenlijk geen boek noemen, meer een beeldende trip door een ziel. En zo warmend en hoopvol en ook gewoon gewoon.
Weetje? Ik ben blij dat ik het gekregen heb, hier heb ik veel aan.
Inspirerend hoor.

Een spiritueel proces op bijzondere wijze tot expressie gebracht!
18 november 2009 | Door: JacobavanEgmond | 40-49 jaar| Sassenheim
In dit prachtige boek maakt de schrijfster je deelgenoot van haar hoogst persoonlijke proces, dat zij doormaakt tijdens de ziekte en het overlijden van haar geliefde echtgenoot.
Dit boek raakt je diep, omdat het alle facetten laat zien van deze intens verdrietige, maar ook prachtig diepzinnige, spirituele reis naar binnen, tot expressie gebracht door middel van beelden, gedichten, foto's, en persoonlijke dagboekaantekeningen. En daarmee van een universeel proces.
De vormgeving van het boek is zo mooi en zo prachtig, dat het troost! Een echte aanrader voor een ieder die te maken heeft met het verwerken van verlies. Maar ook voor diegene die hier (nog) niet mee te maken heeft. In mijn werk als coach maak ik dankbaar gebruik van wat Marijtje naar buiten heeft gebracht, door het boek onder de aandacht van klanten te brengen, voor wie dit thema speelt. Wat fijn dat Marijtje op deze manier anderen een stapje verder brengt in hun eigen persoonlijke en o zo universele proces!
Overzichtelijk, Heldere boodschap, Rijk geillustreerd, Volledig, Praktisch toepasbaar, kunstzinnig en expressief

Een boek over liefde, puur en warm.
15 oktober 2009 | Door: Corrie Satter| ZUTPHEN
De dood legt liefde bloot: Een prachtig boek dat over leven, worstelen, dood en over oprechte, intense liefde gaat. Recht vanuit het hart geschreven, omlijst door prachtige schetsen, foto's, schilderijen en poëzie.

Parel van goud
28 september 2009 | Door: Leen Verwimp, St Lievens Esse, België
ik verslind het boek, het is gewoon adembenemend, als ik erin zit kom ik er niet meer uit, het is een parel van goud! zo mooi beschreven, zo gevoelig en liefdevol, zo puur en respectvol zo zo zo écht! Leen Verwimp, St Lievens Esse, Belgie

De dood legt Liefde bloot
27 september 2009 | Door: Janny ter Meer| Overveen
Een indrukwekkend boek dat ik in één ruk heb uitgelezen en dat me tot tranen tot ontroerde. De auteur schrijft open en direct over het stervensproces van haar man, haar persoonlijke rouwproces en de transformatie van verdriet naar Liefde. Troostend en inspirerend. Prachtig vormgegeven: schilderingen, tekeningen, gedichten, omslag, papier, alles is in harmonie met elkaar.

Balsem voor de ziel!
26 september 2009 | Door: Paula| WARNSVELD
Inhoudelijk een prachtig, indrukwekkend en troostvol boek. Daarbij is de uitvoering met foto's van tekeningen en kunstwerken, gedichten etc. werkelijk balsem voor de ziel!! Om steeds weer even ter hand te nemen...

Indrukwekkend
16 september 2009 | Door: Herman Ivo| RIDDERKERK
Ik heb dit boek in een adem uitgelezen en ik zou eerlijk gezegd niet weten wat ik zou moeten zeggen. Waar geen woorden voor lijken te bestaan wordt door de schrijfster op een zeer indrukwekkende manier aan het papier toevertrouwd. Prachtig!!

Van Schoonheid en van Troost
11 september 2009 | Door: a bruynesteyn| AMSTERDAM
De dood legt de liefde bloot, het boek van Marijtje van der Horst is het meest persoonlijke spirituele verhaal dat ik ken. Het is een prachtige beschreven proces van rouw, maar vooral van transformatie, heling en van het vinden van schoonheid in de kleine dingen. Die schoonheid zit ook in de uitvoering van het boek: het papier, het lettertype, de intieme tekeningetjes, de kunst: verhaal en beeld gaan samen. Heldere stijl en nergens larmoyant, kortom inspirerend ook voor hen die nooit een dergelijk rouwproces hebben meegemaakt

2010-04-11T12:50:00.003+02:00

T E N T O O N S T E L I N G Kunst voor Kayar

'Stichting Kinderen van Kayar organiseert een verkooptentoonstelling van moderne kunst.
Schilders, fotografen, beeldhouwers en sieradenmakers bieden werk te koop aan, 50% van de verkoopprijs wordt door de kunstenaar gedoneerd aan de stichting Kinderen van Kayar om twee klaslokalen te realiseren in Kayar, Senegal.'

KUNSTLOCATIE Wout Vuyk, Singel 383, Amsterdam.

Opening 11 april en 18 april om 16.00 uur
Verder open op 13,14 en 15 april en 20,21 en 22 april van 13.00 - 18.00 uur.

Zie voor meer informatie www.kinderenvankayar.nl

Jos den Brok, de organisator en vriend vroeg me mee te doen, ik doe dat graag met vijf kleine werken en twee grote. De geborduurde foto 'wall of wisdom' staat ook in mijn boek 'de dood legt Liefde bloot' op pagina 64, evenals het schilderij 'de stilte van het Niets' op pagina 8. Ik zal er zelf ook zijn op 18 april. Intussen wens ik Jos veel succes met dit mooie initiatief.

2010-03-27T17:24:00.002+01:00

Zondag 28 maart 2010, 15.00 uur

L E Z I N G - V O O R D R A C H T over boek ' de dood legt Liefde bloot'

'Stichting 'k Leef ', Vosselmanstraat 4, 7311 CL Apeldoorn

Een meditatieve voordracht met ruimte voor stilte, vragen en uitwisselen van ervaringen.

We lopen samen door het proces van verliezen, verdwalen door verdriet, afscheid nemen, het wonder van sterven, de liefde in jezelf ontmoeten, je gedragen weten, opnieuw het wonder en de schoonheid van het leven ontdekken, weten dat het goed is, je weg hervinden alleen en niet-alleen.

2009-11-30T11:19:00.000+01:00

leef met een glimlach

een glimlach van binnen

een glimlach voor jezelf

2009-11-26T12:38:00.010+01:00

In Margriet 'Lijf en leven' van november/december 09 staat het volgende artikel over mijn boek 'de dood legt Liefde bloot'.

2009-11-03T17:31:00.003+01:00

een stukje deken voor de kou

mijn tuin dekt zich toe

geholpen door de wind

blaadjes rood en bruin

sliertend door de lucht

naar links, naar rechts

gekscherend, scherpe lijnen

warrig rommelend

naar benee

uiteindelijk berustend

geen keus, ze moeten mee

de tuin wacht

gedwee en vol vertrouwen

zoveel blaadjes om te rouwen

stuk voor stuk een stukje

deken voor de kou

uit het boek: 'de dood legt Liefde bloot' blz. 194

2009-10-06T15:48:00.003+02:00

Dit is een herinnering aan een moment van herkenning in mijn studietijd aan de kunstacademie. Ik denk dat we allemaal wel zo'n moment kennen. Iets in jezelf wordt herkend, ofwel door een ontmoeting of doordat iemand je iets laat zien, je iets aanwijst, zoals in mijn geval. Het werk van Willem de Kooning neemt nog steeds een bijzondere plaats in.

'Stille beweging'

Opeens schoot me iets te binnen, er werd iets aangeraakt dat ik nog niet eerder zo intens gevoeld had.

Zacht, gloeiend, wonderbaarlijk.

Het moet 1971 geweest zijn. Meneer Dilrosun, onze leraar schilderen, had ons meegenomen naar het Stedelijk Museum in Amsterdam. Hij was een man van weinig woorden, had een lichtgekleurde huid, donker haar, was licht kalend met een korte ringbaard. Eigenlijk was-ie het prototype van een kunstenaar, relaxed gekleed, sportieve schoenen met zachte zolen, die net als hijzelf weinig geluid maakten.

We liepen onder de indruk achter hem aan, het was onze eerste excursie.

Enkele zalen waren we al doorgelopen en hij had ons op zachte toon gewezen op composities, technieken en details. Hij kon zo mooi vertellen, de groep was vol aandacht.

Plots stonden we voor een schilderij van Willem de Kooning. “ Kijk, ” zei hij “ dit schilderij in dikke olieverf heet de Rozevingerige Dageraad ”.

“Zie je iets van die titel in het schilderij, voel je er iets van? - Zie je de snelheid en de kracht van de verfstreken? - Zie je de stille beweging?”

Ik probeerde hem te volgen.

“ Zie je hoe hij de kleuren heeft gebruikt, kijk: er is een balans – hier heb je een vuile roze en daar komt nog een lichtere toets in dezelfde kleurfamilie terug ”.

“ Kijk, hij heeft heel frisse kleuren verwerkt, maar ook vuile, verschoten tinten, hierdoor ontstaat er een spannend gesprek tussen de nuances ”.

Ik kon hem nauwelijks bijhouden en tegelijkertijd voelde ik precies wat hij bedoelde.

Hij ging door: “ Ook de vormen vertellen iets, zie je dat? Ze zwieren over het doek, stille beweging en dageraad ”.

Mijn ogen puilden uit mijn hoofd, ze zogen zich in het schilderij, ik raakte bijna buiten adem. Er stond een bankje midden in de zaal, ik weet niet hoe lang ik daar gezeten heb.

Toen ik opstond keken mijn ogen anders, een 'stille beweging' in mijn binnenste was op gang gebracht, er was een nieuwe dag begonnen.

expositie Grote kerk Den Haag

2009-09-15T11:23:00.010+02:00

Drie schilderijen, waarvan twee uit mijn boek, worden op dit moment geëxposeerd in de Grote Kerk in Den Haag tijdens de manifestatie 'Kanker in beeld'.

De manifestatie duurt tot en met 1 oktober.

'circle of darkness' 95 x 110 cm, olieverf, knopen en draden op canvas.

'circle of memories' 95 x 110 cm, olieverf, krijt, knopen, draden op zeildoek.

'beauty of impermanence', 160 x 200 cm, pigmenten, inkt, draden op canvas.

2009-09-03T10:52:00.003+02:00

‘Rouwen is doen alsof je normaal bent’.

Door deze zin werd een lezeres van mijn boek ‘de dood legt Liefde bloot’ diep getroffen. Het is de eerste zin van het stukje ‘beetje typisch - ik kom niet bij mij’ op blz 148 in het hoofdstuk ‘rouwen’. Het gaf haar veel herkenning.

Ze vraagt zich af wat rouwen precies is, of het stilstaan of doorgaan is? Ze vertelt dat ze eens op straat liep en veel mensen zag lopen. Ze realiseerde zich dat niemand haar verdriet kon zien, dat ze zoveel verdriet had en de wereld maar doordraaide alsof er niets gebeurd. Dat is wat mij ook frappeerde; de wereld ziet er ogenschijnlijk normaal uit, alles gaat zoals het gaat en iedereen doet alsof er niets aan de hand is, maar schijnt bedriegt, wat je ziet is niet de werkelijkheid, de werkelijkheid is onzichtbaar voor het oog.

Aan het einde van hoofdstuk ‘verliezen’ schrijf ik:

Buiten denkt iedereen het eeuwige leven te hebben en wordt er slordig en roekeloos met de tijd omgegaan, althans zo lijkt het vaak. Als ik even naar buiten ging om een boodschap te doen, voelde ik me een wereldvreemde. Hadden de mensen geen idee waar het om ging, zagen ze het dan niet? Hoe kon het bestaan, hoe kon iedereen doen alsof alles zo gewoon was, zo vanzelfsprekend? Het scheen me toe dat mensen oog- en oorkleppen op hadden. Ze keken niet, ze luisterden niet, ze zagen het zo heel bijzondere, het zo heel stille in de lucht niet. Ik kocht een boek alsof ik nog nooit een boek had gekocht.

Ja, normaal doen, wat is dat eigenlijk, welke norm wordt hiervoor gehanteerd. Door wie is die norm bepaald? Daar spelen heel veel zaken mee, het antwoord daarop is heel persoonlijk en heel complex , maar een ding is wel duidelijk: voor rouwenden is niets meer normaal, is niets meer vanzelfsprekend. De hele wereld lijkt te doen alsof alles vanzelfsprekend is, alles lijkt maakbaar, de buitenwereld lijkt de verwondering voorbij.

Hoeveel verdriet en vreugde loopt er eigenlijk op straat rond zonder dat we het zien. Hoever gaan we in het tonen van ons gevoel, hoe zuiver is ons gevoel? Toon je het pas als het door je eigen zeef is gegaan en aan wie toon je het dan, hoeveel ruimte krijg je en hoeveel ruimte geef je er zelf aan. Aan wie toon je het wel en aan wie niet? Is er een noodzaak om het te uiten, lucht het op of wordt het er juist groter van?

Allemaal vragen die ieder voor zich door verder te leven beantwoord krijgt, met vallen en opstaan, door je neus te stoten of juist alle ruimte te ervaren. In echt contact met anderen leer jezelf hierin kennen.

Ik citeer uit mijn boek:

Het proces dat je doormaakt als je een zwaar persoonlijk verlies lijdt is heftig, pijnlijk op vele lagen, ondragelijk soms, te groot voor een mens, zou je zeggen. Bij tijd en wijle vond ik het zo moeilijk dat ik dacht dat het nooit meer goed zou komen met mij. Ik heb ervaren dat er steun is, steun in de mensen om me heen en vooral in mijzelf, daar waar ik niets over te vertellen heb, het mysterie van mijn leven. Er maakt zich een diepe verwondering van me meester over alles wat zich in mij heeft afgespeeld, ik stond erbij en keek ernaar, het gebeurde aan mij. Ik heb er ruimte aan moeten geven, ik had eenvoudigweg geen keus. Het is nog steeds gaande, er is zoveel gaande waar ik geen weet van heb, wat ik niet kan zien, maar slechts kan voelen en waaraan ik me wil overgeven.

Mijn geluk is onafhankelijk geworden, is niet langer afhankelijk van een ander, een status, een situatie. Ik voel een enorme bevrijding. Ik voel me opgenomen in de allesomvattende liefde, ik lijk erin opgelost, net als mijn man, mijn grote aardse liefde. We ontmoeten elkaar in de stilte van mijn hart, in het hart van een bloem, in het gekwetter van een vogel, in het gesprek met de ander, tussen regels in, tussen woorden door. Mijn hart heeft geen gat meer, het is voller dan ooit, het leeft voor meer dan twee. Ik realiseer me dat deze ervaring pure genade is, een groot geschenk, waar ik niets anders voor heb kunnen doen dan het te accepteren. Doordat mijn grote liefde stierf, werd ik me bewuster van de grote Liefde in mijn hart. Toen hij insliep, werd ik wakker aan het leven.

( uit hoofdstuk ‘niets verloren, iets gekregen’ blz.11)

Marijtje, 3 september 2009

testbericht

2009-09-03T10:42:00.000+02:00

dit is het eerste bericht als test