donderdag 6 februari 2020

ontmoetingen


woorden
tonen zich
regendruppels
reiken in de lucht
dansen als muggen
tiptoe-en pling pling
licht, zuiver, samen,
zetten zich af
de onderste tree 
hip hoppend
wik wegend
raken aan
en gaan
in zweefvlucht
het ruime in
en laten
































zondag 26 januari 2020

het diepste antwoord op de diepste roep



De Liefde is de baas, mijn baas. Het leven staat ten dienste van de liefde, dat klinkt een beetje dubieus en toch voel ik het zo.
Er is maar één opdrachtgever en dat is de liefde. Natuurlijk heb ik het niet over persoonlijke of lichamelijke liefde. Het klinkt nogal pretentieus en hoogmoedig alsof ik de liefde in pacht zou hebben, alsof ik zou weten wat liefde nu werkelijk is. Nee, nee zo is het niet, in het geheel niet.
Ik weet er niets van, het is iets onbegrijpelijk groots. Ik weet alleen, dat diep in mij weet dat elk leven hier op aarde in dienst staat van de liefde.

Er is eigenlijk niets anders dan liefde hier op aarde, de scheppende kracht die ons drijft en inspireert, ons rechtop doet lopen, ons helpt het leven te ontdekken en het vrij en voluit te leven.
Elke drijfveer herbergt een diep verlangen naar liefde in zich. Liefde als tegenhanger van angst, als verlosser van angst. Angst voor zoveel, voor onszelf, voor de ander.

Ik voel diep van binnen dat mijn leven ten dienste van de liefde staat. Het voelt als een zeker weten. Het lijkt op een heimweegevoel, een gevoel dat je dichter bij huis doet zijn.
'Als ik naar de liefde in mijn hart ga', zo schreef ik in 'de dood legt Liefde bloot' tijdens Heins ziekte, 'als ik naar de liefde in mijn hart ga, dan wordt alles zachter, makkelijker, eenvoudig te accepteren'. Ja, zo was het. En zo is het nu niet alleen een verzachter en een leefbaarmaker, maar een nieuwe krachtbron, een allesoverheersende inspiratie.
Het is het diepste antwoord op de diepste roep in mijn leven.

de glimlach in mijn achterhoofd, blz.189